act4children


Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι Καμπάνιες / Video / Δραστηριότητες Ενδιαφέροντα Άρθρα Πληροφορίες και Συμβουλές Επικοινωνία
Νέα / Ανακοινώσεις
2010-09-06
21ος Κυκεώνας
Μικρά παιδιά στον Κολωνό, μόλις που ο Άνθρωπος είχε πατήσει το πόδι του στο Φεγγάρι, σηκώναμε το κεφάλι ψηλά και πιστεύαμε ακράδαντα ότι βλέπαμε την πατημασιά του.

Παρά τα δύσκολα και φτωχά χρόνια στη γειτονία, στην οποία ακόμα ευτυχώς μένουμε, πιστεύαμε με βεβαιότητα ότι η Ανθρωπότητα βαδίζει προς τα εμπρός, και πως τον 21ο αιώνα θα εξαλειφθεί η φτώχεια, η δυστυχία, η ανεργία.

Πιστεύαμε πάνω απ’ όλα, ότι τον 21ο αιώνα τα παιδιά όλου του κόσμου θα μπορούσαν να ήταν ευτυχισμένα.

Η πίστη μας αυτή δεν ήταν αίολη. Στον 20ο αιώνα, με καταλύτη την Οκτωβριανή Επανάσταση, και με παντιέρα τον Μάη του 36 και τον Μάη του 68 , ο Κόσμος έκανε μεγάλα βήματα μπροστά.

Παρά τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους ένα μεγάλο τμήμα του Πλανήτη, βγήκε από την φτώχεια και την μιζέρια στο φως του Ήλιου, λαοί έδιωξαν τους αποικιoκράτες τους, η επιστήμη έκανε άλματα, και οι κρατούντες κάτω από το βάρος των κινητοποιήσεων και των επαναστάσεων των λαών, έλυσαν δημοκρατικά και οικονομικά αιτήματα. Ασφαλώς δεν είχαν λυθεί όλα. Άλλωστε αυτό θα προϋπόθετε την παγκόσμια επικράτηση του σοσιαλιστικού - ουμανιστικού οράματος για να συμβεί κάτι τέτοιο.

Σήμερα, με καταλύτη τα όσα συνέβησαν στην ανατολική Ευρώπη το 1990, βιώνουμε μια ακριβώς αντίστροφη μέτρηση. Ο Καπιταλισμός, σχεδόν μόνος στο γήπεδο του πλανήτη, αποδεικνύει ότι δεν είναι σε θέση να προχωρήσει μπροστά την κοινωνία επωφελεία ολόκληρου του κόσμου. Βρίσκεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε στη δομική κρίση των αδιεξόδων του τα οποία ουσιαστικά συνθέτουν το ίδιο το Σύστημα αυτό. Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα.

Το σύστημα επιχειρεί να γυρίσει πίσω το ρολόι της ιστορίας. Να ακυρώσει δημοκρατικές και οικονομικές κατακτήσεις λαών. Να καταστρέψει ακόμα και τμήμα του κεφαλαίου, κυρίως όμως να καταστρέψει τον κόσμο της εργασίας ελπίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο,  μέσα από την ιμπεριαλιστική συσσώρευση του πλούτου θα βγει από την κρίση και θα ξεκινήσει ξανά από την αρχή.

Στις αρχές του 21ου αιώνα συνταρακτικά γεγονότα συγκλονίζουν τις συνειδήσεις μας:

- 20 εκ. παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο στον πλανήτη από έλλειψη τροφής, νερού, συνθηκών υγιεινής.

- Στην Αμερική και την Ευρώπη το ¼ του κόσμου ζει ήδη πολύ κάτω από τα όρια της φτώχειας, και άλλο  ¼ ζει στα όρια της φτώχειας.

- Χρηματοπιστωτικοί οίκοι, με μια μόνο απόφασή τους βυθίζουν λαούς και χώρες στη χρεοκοπία.

- Ελάχιστοι κροίσοι (σώρος, ρόκφελερ κλπ) και οι μηχανισμοί τους (Goldman Sax, Morgan Stanley και λοιποί) έχουν στα συρτάρια τους την παγκόσμια υπεραξία (πάνω από 50 τρις δολάρια) την ίδια ώρα που οι λαοί και χώρες απειλούνται από ελλείμματα και χρέη αμφιβόλου προελεύσεως και αιτιών,

- Σχετικά πρόσφατα στη Μιαμάρ, χάθηκαν πάνω από 60.000 παιδιά ενώ εκτιμήσεις ανεβάζουν τους νεκρούς σε 1 εκατομμύριο ανθρώπους.

- 18 εκατομμύρια άνθρωποι γυρίζουν τους δρόμους της Αμερικής αναζητώντας τροφή στα σκουπίδια.

- Η λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Αφρικής συνεχίζεται, την ίδια ώρα που ο κόσμος εκεί πεθαίνει.

- Μανάδες στην Αιθιοπία επιλέγουν ποιο παιδί τους θα πεθάνει με την ελπίδα ότι θα ζήσουν τα υπόλοιπα.

- Εστίες μικρών και μεγαλύτερων πολέμων μαίνονται σε όλο τον πλανήτη.

- Η ανισότητα, ο αποκλεισμός, τα θρησκευτικά μίση, αναπτύσσονται τεχνητά και συνειδητά, για να διαιρέσουν λαούς και ανθρώπους.

Μικρά παιδιά στον Κολωνό, σηκώναμε τα μάτια ψηλά, βλέποντας τ’ άστρα και το φεγγάρι, πιστεύοντας ότι θα ζήσουμε στην αρχή του 21ου αιώνα έναν κόσμο απαλλαγμένο από τη φτώχεια, την πείνα, τη βία κατά των παιδιών, τον πόλεμο.

Ο κόσμος διάβαζε Ρίτσο, Σεφέρη, άκουγε Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκο και άλλους, έβλεπε στους κινηματογράφους τον Θανάση Βέγγο, τον δικό τους και δικό μας άνθρωπο.

Σήμερα ο περισσότερος κόσμος είναι με τα κεφάλι σκυφτό. Γιατί κάποιοι μεγάλοι και ισχυροί κατάφεραν να φέρουν την κοινωνία στα μέτρα τους.

 Όμως η ελπίδα για τον κόσμο αυτό υπάρχει, είναι ζωντανή, είναι ορατή. Είναι οι νέοι άνθρωποι. Αυτοί οι νέοι είναι η μεγάλη ελπίδα να ξαναμπεί η παγκόσμια κοινωνία σε μια τροχιά όπου το κέντρο θα είναι ο άνθρωπος και όχι το χρήμα.

Όπου το κέντρο θα είναι ο πολιτισμός και η αγάπη για το περιβάλλον και όχι τα υποκατάστατα ζωής και η εξάρτηση από κάθε λογής ουσίες.

Τα οράματα των προηγούμενων γενεών μπορεί να αμαυρώθηκαν, να τραυματίστηκαν, περιστασιακά να ξεθώριασαν. Όμως δεν έχουν σβήσει.

Σήμερα χρειαζόμαστε όσο ποτέ ένα Παγκόσμιο Συλλογικό Όραμα αξιών και κοινωνικής αλληλεγγύης.

Τότε ο 21ος κυκεώνας που ζούμε θα δώσει τη θέση του σ’ έναν αιώνα ελπίδας για όλους.            

Κώστας Σκηνιώτης
Μέλος της Εταιρείας
Ελλήνων Λογοτεχνών


Το άρθρο μπήκε στην εφημερίδα "Αυγή του Πύργου"

by: graphics.gr